Vachten opruimen

  
En toen was het zondag de beurt aan mijn eigen Drentse Heideschaap vachten.
Eigenlijk ben ik, na mijn ervaring in Schijndel, poepie trots op de prachtige vachten die mijn schaapjes mij gegeven hebben. Niet dat de Kempische Heideschapen niet mooi zijn, maar Drents heeft blijkbaar toch meer mijn voorkeur.

 

Kijk toch eens naar die prachtige lokken! Mijn handen jeuken nu al om weer een workshop te mogen geven! Of gewoon heel egoïstisch alles zelf te vervilten! Stuk voor stuk zijn het beauty's! 

Voor de liefhebber; Zaterdag 27 juli is er weer een workshop. Let op, want de vachten zijn maar beperkt beschikbaar. Op = Op! Als je mis grijpt, moet je een héél jaar wachten.

Dus zondag waren Erwin en ik heel productief. We hebben 4 stallen. Één is het voerhok en dus bezet. Één is  opslag geworden voor vachten en camperuitrusting (interieurs, banden, versnellingsbakken, bumpers, ramen, keukens, banken en stoelen). Aangezien ik graag wat meer ruimte wilde om de vachten rustig te kunnen pakken, heb ik Erwin gevraagd mij te helpen met het opruimen. Omdat twee stallen nog leeg zijn, althans één is 's winters bezet door de pony's, konden we de opstalstal leegruimen en om-opruimen in de laatste leegstaande stal. Erwin is handig. Hij heeft een onwijs stevige stellage gebouwd, zodat we een etage erbij hebben. Nu past alles er netjes en voor mij ook hanteerbaar in.

Hoera. 

Een nuttige, wel spierpijnlijke, zondag. 

Op bezoek bij de schaapskooi in Schijndel

 

Afgelopen zaterdag ben ik naar Schijndel geweest om Lidwina Charpentier -van www.viltinvilt.nl- te helpen bij het opruimen van de wol. Zij zorgt voor de Schaapskooi Schijndel dat de wol van hun schapen, voornamelijk Kempisch Heideschaap, netjes wordt gemaakt voor verkoop en direct gebruik. Aangezien het een flinke kudde is, heeft zij hier een flinke kluif aan. Er was in een leegstaande schuur een ruimte van ongeveer 10 bij 10 meter, die helemaal tot de nok toe vol zat. Toen ik zaterdag langskwam lagen de vachten nog maar tot knie hoogte... Omdat ze al een tijd liggen, zijn ze redelijk aan elkaar verkleefd en lastig los te peuteren. Het is gelukt om twee kuub zakken te vullen met vachten. De eerste selectie ronde was in de leegstaande schuur, voornamelijk de grote kluiten stront verwijderen. De tweede selectie was nadat we de vachten per auto naar de schaapskooi hadden gereden. Hier gingen we iets secuurder te werk en hebben we ook grovere takjes/ strootjes/ keutels verwijderd. Dan netjes opgerold en opgeborgen. In de schuur lagen de vachten op een laag aarde, waardoor helaas een gedeelte niet meer volledig als vacht gebruikt kan worden en té veel vervuild is. Ook hingen er dubieuze afzuigers... Blijkt dus dat deze schuur als wietplantage is gebruikt! Opeens voelde het er heel spookachtig. Omdat we in de eerste instantie niet binnen konden komen, gingen we naar de buren, tenminste, het aangrenzende huis dat oorspronkelijk bij de schuur hoort. Een prachtige schuur overigens. De bewoners spraken alleen maar Pools. Dus kwamen we hier niet verder mee. Door onze inventiviteit zijn we toch binnen geraakt en konden we aan de slag. Het voelde nu wel nóg spannender. Dus extra hard werken om er snel weer weg te kunnen.

Samen hebben we nog een heerlijke lunch genoten op het landgoed van de schaapskooi, onder een parasol want het ... juist.. regende....... Waarom hebben we in Nederland ook alweer 'parasol's'? Als ik mijn talenkennis naar boven haal, betekent dit woord tegendezon.. We kunnen hier beter paralluvia's neerzetten.

Als het goed is, is de stapel in het kamertje in de schuur nu nog maar enkel hoog. Lidwina moet nog flink wat vachten verwerken, hopelijk is ze zondag nog wat opgeschoten.

Het was een interessante en intensieve dag.

Bij de imker

Gisteravond kregen we het bericht dat we onze bijtjes op konden halen. Dus zijn we naar dieper Noord-Holland in gereden om bij de imker langs te gaan. Hij zelf had wel 60 kasten of meer staan! Het galmde daar ook van de zoemende bijen. Dit is zijn hobby. Hij 'teelt' makke bijen voor hobbyisten, die dus niet snel zullen steken. En hij teelt bijen voor de fruitteelt om te bestuiven en ook kweekt hij koninginnen.

Maar hieronder is onze nieuwe bewoners. Ons dieren aantal is van 93 stuks (we hebben onlangs een ruwe telling gedaan) verhoogt naar 40.093! 

Met de hulp van onze buurjongen Mark, die al hobby imker is, gaan wij ook leren imkeren. De bijen wonen vooralsnog in hun transporthuis omdat onze spaarkast nog te groot -en dus te koud- voor ze is. Waarschijnlijk gaan ze over twee weken weer verhuizen naar hun 'echte' huis, onze spaarkast. Afhankelijk van hoe ze groeien. En dat hangt natuurlijk ook we er af van het weer..... Dus misschien duurt het nog wel wat langer dan twee weken, zoals het er nu uit ziet. 

Met een beetje geluk hebben we nog een beetje honing rond eind juli, augustus... met cranberry's er in?

Hmmmmm

Verslag van het Schaapscheerdersfeest

Er was aardig wat aanloop. Volgens de buurman is er 100 man geweest, over de hele dag. 

Ik heb het niet geteld.

Wij geloven dat het voornamelijk Dijkbewoners waren, die voor ons onbekend waren. We hadden op Facebook een uitnodiging gezet, onze eigen vriendenkring benaderd en collega's geïnviteerd. Het leek even op te klaren, helaas bleef de wind uit het Noorden waaien en zaten wij dus precies in de kou, en verdween de zon weer achter een dikke laag wolken. De schuur is op onze normale Westen wind gebouwd, dat we dan uit de toch zouden zitten. Vandaag dus niet. Hierdoor haakten al veel mensen vroeg af. Net toen ik klaar was met de schapen beslommeringen, uitzwaaien van de scheerder en onderweg naar alle gezellige mensen voor een praatje wat eerder niet lukte, liepen velen al weg.  

De overtocht van het 'vaste' land naar het schapen (w)eiland ging per boot. Die was af en toe afgeladen vol. Gelukkig een betrouwbaar en stevig bootje, dus hoefden wij niet te vrezen voor natte gasten. Zeker met deze kou, brrrr. 

Tijdens het scheren kapte Erwin de hoefjes tussen door. Na het scheren kregen de schaapjes een wormenkuur en een leverbotkuur. Daarna waren ze weer vrij. 

De wolzak raakt al aardig vol. Een vacht weegt gemiddeld 3 tot 4 kilo. Ik geloof dat Taro zijn vacht wel 5 kilo weegt! Eigenlijk hadden we hier een weddenschapje op moeten zetten. Leerpuntje. Er waren erg veel leermomentjes trouwens. Dat dit organiseren en begeleiden niet met twee mensen te doen is. Gelukkig hebben de buren ingesprongen en bestierden de bar, Joël haalde af en toe mensen op die in nood zaten op de boot. Omdat ik in de schaapskooi stond, kon ik eigenlijk weinig anders dan de schapen aangeven en terug nemen van de scheerder. De mensen die langs kwamen voor een praatje had ik te weinig aandacht voor. De volgende keer lijkt het me ook erg interessant om een demonstratie te geven tijdens het scheren. Dat er wat meer gebeurt voor iedereen. Dan kan je mensen ook zelf laten voelen wat vilten is. Of een paar kleine projectjes, die kinderen ook kunnen doen. Meer uitleg bij de zelf gemaakte producten, volgens mij zijn die ook aan het oog ontsprongen en weten mensen nu nog niet wat vilten is...

Wat ontzettend leuk was, de buren hebben op een tuinfair een heksenketel gekocht en zij hadden een heerlijk potje stoof (bonen met chorizo) gemaakt. Het was óp voordat je er erg in had! 

Toen alle schapen gedaan waren, moesten alleen nog de lammetjes de wormenkuur en de kuur tegen leverbot. In ons gebied, waar het nat is, hebben we last van slakjes die op het gras wonen. Deze eten de schaapjes op en de slakjes nestelen zich in de lever en eten die eigenlijk helemaal op. Voordat je het door hebt, is je schaap ten dode op geschreven. 

Dus volgend jaar, zon. Ik verheug me zo op het kampvuur ná de BBQ, met gitaar en sangria of als het echt lekker lang zwoel blijft en ijskoud witbiertje. Hmm. En volgend jaar wat vrijwilligers die willen helpen. 

Voor Erwin en mij was het in ieder geval een heel geslaagde middag. 

Rondje Nederland

Dus wij vertrokken vrijdag middag richting Oirschot, voor onze eerste stop. Erwin heeft voor de sanering van de pomp een minigraver nodig. Dus gingen wij her en der in Nederland eerst even proef rijden en kijken wat er te koop staat. Net na Beesd kregen we panne. De klauw van de rem bleef hangen - de remklauw- dus. Veel rook en stink kwam van het achterwiel af. Toch maar gestopt en af laten koelen. Voor de zekerheid hebben we de ANWB gebeld. Gelukkig voor ons stonden we naast de vluchtstrook op een breed stuk gras, waar we naar beneden konden lopen een boomgaard in. Het zonnetje scheen, de ANWB was onderweg, wij lagen prins heerlijk. 

Na een half uur konden we weer en route. Prima! 

Dus weer door naar Oirschot, een mooie boerderij met ook wat leuke diertjes. Onder andere eekhoorntjes, kleine witte grond eekhoorntjes. Die trokken erg mijn aandacht. De minigravers deden me minder.

Erwin twijfelde enorm en dus gingen we er nog een nachtje over slapen. Dus door naar onze volgende afspraak in Meerlo, Limburg. Daar hebben we een achterbankje opgehaald om van de 4 persoonscamper een 6 persoonscamper te maken. Hier lekker gegeten in een mooi, bourgondisch restaurant en overnacht in een knusse Bed & Breakfast in een oude pastorie.

Zaterdag weer door naar de volgende minigraver. Onderweg in Nijmegen hebben we een koffiestop gemaakt in Nijmegen bij wasstraat collega's van Erwin, naar ik heb horen zeggen de grootste van Nederland met 13 autowasstraten, waarvan 3 in België. Het zag er prachtig, modern en geavanceerd uit. En weer door naar onze laatste bestemming in Rossum. Daar heeft Erwin fijn kunnen oefenen met een paar gravertjes, er lag een mooie hoop zand van de stratenmaker. Misschien dat hij zelf er iets minder blij van wordt als hij morgen zijn omgeschepte hoopje ziet.

En 's avonds weer retour naar Zaandam. Na 574 kilometer door Nederland te hebben getoerd.

Kleine eendjes worden groot...

We waren afgelopen nacht niet thuis, we hebben een rondje Nederland gedaan. Vanmorgen toen ik de eendjes, Pluk en Art gedoopt, ging verschonen, viel het me opeens op dat ze eigenlijk al enorm gegroeid zijn.  Zo groot dat ze nog maar amper in hun zwembadje passen. Het water had ik met slootwater gevuld -dan zit er leuk wat kroos in waar ze mee kunnen spelen- en even naast de kooi gezet, Art kwam meteen 'zwemmen'. 

Omdat ik voor mijn werk een presentatie moet geven, samen met de afdeling, zijn we op zoek om op een originele manier zonder al te veel taaie droge tekst een leuke weergave van de afdeling te geven. Toen stuitte ik op onderstaande filmmaker. Geniet er van! ik hoop dat de link te openen is :)

http://www.magisto.com/video/bQZEYgZbQmliZU5jAA==

Blueberry

We hebben een Amerikaanse Blueberry struik op het terras staan en de eerste besjes hangen er aan! 

Met een beetje mazzel kan ik binnenkort lekkere American Blueberry pancakes maken.

Al geoefend met blauwe besjes uit de supermarkt, maar die waren muy lekker. Voor nu laat ik ze rustig groeien en geef ik ze braaf water. Hopelijk helpt het zonnetje ook nog een beetje mee. Het lijkt net of de zomer vorige week al is geweest en de herfst haar intrede al doet. Brr, wat een storm. Hier waait het volgens mij altijd harden dan in Haarlem. Na zo'n avondje met een beetje wind, stormt het hier en hebben we vaak schade. Voornamelijk in de kinderboerderij met omgewaaide huisjes, hekken die open waaien dat we dan alle diertjes weer moeten sprokkelen, dat soort dingen. Niet ernstig, maar vervelend. Ook de dieren worden schrikachtig en onrustig. Oh, nog geen nieuw Nandoe ei, maar ik was er vroeg vanmorgen... wie weet straks.