Alle eendjes zwemmen in...

de sloot..

In de kinderboerderij is een slootje ontstaan. Eigenlijk bedoeld om het overtollige water af te voeren. Bij de Herders van Haaldersbroek zijn we altijd in gevecht met water, voornamelijk hemelwater.

Maar nu het zomer is, zetten we juist de pomp, die normaal het water afvoert, in als pomp om het water binnen te laten. Want kijk nou!

Dat is toch mooi!

De eendjes hebben een vijver tot hun beschikking, tóch zwemmen ze liever op en neer door de sloot.

Met z'n allen. Zo gezellig.
Ook de kleintjes zijn al geaccepteerd en peddelen naar hartenlust mee.

Als er oud brood is, gooi ik dat in het water. Natuurlijk met mate, dieren kunnen niet goed tegen zo'n hoeveelheid zout.

Muisjes

Via mijn zus kwam ik op een leuke site terecht met grappige patroontjes. In mijn vriendenkring zijn nu al een aantal dames zwanger en aan het bevallen. Dus ik heb leuke en handige kadootjes nodig. Vaak zoek ik iets wat niet standaard is.. En dat is lastig. 

Nu heb ik via grietjekarwietje.nl een mooi patroon gekocht en haak ik er op los. Muisjes in alle kleuren van de regenboog, na ja.. zo ver mijn voorraad mij voorziet. 

Het zijn speenmuisjes. Zij hebben een clip aan het einde van hun staart, die zet je vast aan het shirt van de baby. De muis houdt de speen vast en als de speen uit de mond valt, blijft die vrolijk bungelen. Ben je de speen zat, dan berg je die op ín de muis. Heel handig, grappig en nog praktisch ook. Dat is precies wat ik zocht. 

 Nu kan ik mij weer trots op de kraamvisites tonen, met een lief kadootje.

Kleedje

 

Tijdens de workshop afgelopen week, vond ik nog een prachtige Scottish Blackface vacht. Deze is anders dan de andere vachten. Hij voelt ook al anders, zachter. Omdat deze niet gekozen werd, heb ik 'm lekker apart gehouden voor mezelf! Ha,ha. Kijk eens naar die prachtige krullen! Het lijkt wel een ouderwets wafelpermanentje.

En het resultaat is amazing! Zo zacht en vol. 

Ik ben weer helemaal blij. 

Eigenlijk wilde ik het kleed als een demonstratiekleed bij Loppis neerleggen. Zij verkoopt wat spulletjes van mij/ voor mij. Dan is het makkelijker om daar een voorbeeld te hebben wat vachtvilten nou eigenlijk is. 

Maar... nu zal het afscheid toch wat meer pijn doen.. 

Ik maak er gewoon nóg een! 

:)

Ontsnapt!

Willem was ontsnapt.
Ik liep met een aantal emmers aan mijn armen en kon nog maar nét zijn 'nieuwe' wei bij de Pipowagen openen zonder alles te laten vallen.
Deze kans zag Willem als een ware buitenkans. Hij glipte zo langs me, en rende de "vrijheid" in. Naja, rennen... Veel verder dan de bak en de tuin kan hij niet komen, ons erf is afgesloten met een groot hek bij de oprit.
Gelukkig had ik een lekker broodje bij me en binnen no-time was Willem weer thuis.


Kan hij daar lekker verder eten, al het heerlijke groenafval van gisteravond. Soms kan ik me tijdens het koken al verheugen op de volgende ochtend, een soort van euforisch gevoel dat Willem wel blij met me zal zijn met wat ik gekookt heb. En soms snij ik iets ruimer afval.. gewoon om hem te trakteren.

Dat slaat natuurlijkallemaal nergens op, Willem eet alles en vindt alles lekker. Hij is wel kieskeurig in volgorde. Het aller, aller lekkerste gaat als eerste op, dat wat minder lekker is gaat daarna en wat hij eigenlijk niet top vindt, in de loop van de dag.. maar het gaat op! Daar ben ik weer blij om; want opgeruimd, staat netjes :)

Wilde munt

Op het (w)eiland bij de schapen groeit munt, zomaar in het wilde weg. Doen we ons uiterste best om allerlei kruiden te laten groeien in de voortuin, schiet dit als kool uit de grond, zonder dat we er naar omkijken. Als we hebben gemaaid, hangt er een deken van kruidige lucht. Het ruikt dan heerlijk, met een vleugje munt. Soms neem ik wel eens wat takjes mee, voor in de thee. In de voortuin woekert er ook vrolijk een muntplant. Ooit rechts in een hoek neergezet, nu komt het links in de hoek terug. 

Gelukkig zijn het mooie groene planten, dus mogen ze blijven.

Als we ooit de pipowagen bewoond krijgen, kunnen die lekker munttheetjes zetten. En honing bij de bijtjes halen.

Jammie. 

Zeehondjes

De Zeehondjes. 

Boasz en Yuta zijn Hongaarse Staanders. Ze houden erg van water. En varen.

Erg grappig, zeker met warm weer, hoeven we alleen maar 'visjes' te fluisteren of ze springen al in het water. Cruisen rustig een paar rondjes om de boot, een beetje heen en een beetje weer. Af en toe achter een clubje gansjes aan, alsof ze één van hen zijn. Gewoon gezellig, denken zij. De gansjes niet. 

Als ze uit het water willen gaan ze wat bij het trappetje spartelen en dan hijsen we ze weer aan boord. Tijdens het varen staan ze het liefst op het dek, met de oren in de wind. 

Wapper. Mooi! 

Lolita

Onze nieuwste aanwinst.. Ra,ra wat is het..?!? Ze heet Lolita en is 4 jaar oud...

Het is een konijn! Een angora konijn. Gekregen van een cursiste, omdat de cursus zo'succes was. 

Ze mag nu nog even in de woonkamer wennen aan ons en de honden. Vanuit haar vorige huis is ze al aan honden gewend, en eigenlijk geheel niet onder de indruk van onze Vizsla's.

Even kijken hoe ze zich bij ons ontwikkeld en dan mag ze lekker naar buiten. Of gezellig bij ons in de buurt, of met de andere nijntjes in de kinderboerderij. 

Door een angora konijn te kammen en borstelen, verzamel je de haren. Die kan je weer spinnen tot een mooi bolletje wol. Misschien leuk om mooie zachte baby mutsjes, met konijnen oortjes, van te haken! Wordt vervolgd.